بای من روزها معنی زیادی داشتند .. چون کتاب عزیز و خوشگلم من و زمستان هر روز باهام بود .. و با هم هر روز رو ورق زدیم و نسبت به نیمه اول سال خیلی بهتر بود...

امسال ... سال سختی بود .. راستش نمیدونم بگم سخت... نمیتونمم بگم خوب! ..چون واقعا یه جاهایش بد بود.. خیلی بد .. خیلی کابوس...

امروز روزیه که باید برگردیم به اول اولش نگا کنیم ببینیم چطوری اومدیم .. این همه مدت پیش خودم فکر میکردم خیلی بد بوده... ولی دقیقتر که نگا میکنم خیلی بزرگ شدم از نظر فکری و احساسی ... یک پوسته جدیدی برای خودم پیدا کردم.... خیلی جالبه که اونقدر امسال برام دیر گذشته که فکر میکردم خیلی وقته این وبلاگو دارم.. ولی این وبلاگو امسال درست کردم و نمیدونم  خوب یا بد .. هر چی که دلم گفته توش نوشتم ..شاید بیشتر نوشته هام از زبون یه دل خسته بوده ..ولی خب... دله دیگه 

باید امسال بهش برسم تا یه فضای شاد از بودن ها بسازه

بعد... چندتا دوست خوب پیدا کردم که خیلی برام عزیزن.. اره بابا شما رو میگم دیگه.... همین دوستای مجازی که چیز زیادی ازشون نمیدونم  ولی باندازه دوستای واقعی ام قبولشون دارم..

وای که نیمه اول امسال خیلی سخت بوده ها.... اخه من تابستان امسال کنکور دادم و تونستم سراسری قبول شم و از دانشگاه خودم که غیرانتفاعی بود انصراف دادم و مفت داریم درس میخونیم ... اینجاش خیلی بهم حال داده.... و خدارو همینجا شاکرم.... و هر وقت که یادم می افته هم شکر میکنم فراوون .. اینم یه چنگ کوچولو بود که  پیروز شدم ولی دقیقا دقیقا دقیقا تو اون روز یه خبری بهم رسید که شد غصه من تا به امروز.... خب دیگه چکارش میشه کرد... الان بزرگ شدم و تونستم هضم کنم ..البته یکمی! شایدم ادای بزرگا رو درمیارم که فهمیدم ..هر چی بابا! بهرحال من تو اون روزا اونقدر منگ بودم که نتونستم خوشی و شیرینی قبول شدنم رو حس کنم و اون ترم رو خیلی خیلی سخت گذروندم.... دور از خونه .. محیط جدید .. ادمهای جدید... و .... مشکلاتی که ... عجب روزایی بود!!

نمیدونم  اون یکی 21 ای ها چقدر دغدغه دارن.. ولی  دغدغه سال 90 برای سنم زیاد بود.... این عبور زیاد و خشن برای 21 ایی من خیلی سخت بوده.... و کمی بی حوصلم کرده ... کمی ÷یچ باورهام و ارزشهام و انگیزه هام شل شدن.. ایشاالله تو سال جدید روبراه بشه

و بتونم مثل قبل  پرشور و با عشق بنویسم...

نمیدونم دیگه چی بگم.... تو نیمه دوم سال هم جشن پاییزی خیلی قشنگ بود.... وپر از خاطره...

چیزی که الان موقع اذان مغرب اخرین روز سال منو همراهی میکنه برام جالبه اینکه .. یه فرازی تو این سال داشتم که تونستم خیلی از بدی ها رو تجربه کنم .... بعضی ها میگن باید بدی ها رو تجربه کرد تا قدر خوبی ها رو دونست....

ولی منی که عبور تجربه های بدی بودم براتون درک و آگاهی رو تو سال جدید و روزهای آیندتون آرزو میکنم  تا  هیچ عبور بدی از لحظه هاتون نداشته باشین...

منم این عبورها رو به فال نیک میگیرم  و سعی میکنم بعنوان یک حکمت بهش نگاه کنم

و نکته مهم اینکه کلی حرف نگفته با خیلیا دارم...نمیدونم چرا امسال هیشکی برای من وقت نداشت.....  و باعث  تلمبار شدن کلی نگفته در  من شده... که 3 نفر از دوستای گلم هستن ... نمیدونم شاید من براشون خیلی کوچیک بودم ولی خب برای اونا هم ارزو میکنم  سال دیگه وقتهایی برای  صرف کوچولوهای زندگیشون ایجاد بشه

براتون آگاهی ..... آرامش و عشق ارزو میکنم

سال نوی همگی مبارک دوستای گلم

راستی  اینم برای دوستای خیلی ویژه ام .. علی .. لیلی سا... ماریلا... نهال... یاسر.. اشکان.. امین