ما به دنیا میایم و حرف میزنیم .. و کم کم یاد میگیریم از لغات کجا استفاده کنیم.. ولی آیا درست یاد میگیریم.. بهمون یاد میدن درست تر از لغات استفاده کنیم..

معتقدم مردم محیط و خانواده نقشی ابتدایی در معرفی  زندگی .. یاد دادن برخی چیزها دارن.. و ما باید در دوره خاصی از زندگیمون خودمون رو بازنگری کنیم.. و سعی کنیم به درک عمیق و درست هر چیزی.. و اصلاح میکنم که همه  چی رو نمیشه عمیق و درست درک کرد.. ولی اگه من و شما  چیزهایی رو که فهمیدیدم باهم به اشتراک بذاریم .. میشه مجموعه ایی بزرگ از چیزها رو درک کرد..

جای اصلی صحبتم با این بود که وقتی از لغات استفاده میکنیم.. میتونیم درست تر بکاببریم

راستش توضیح دادنش برام سخته ولی با یک مثال بهتون میگم

در جایی خوندم .. برای توصیف زیبایی اینچنین نوشته بود

زیبایی مجموعه ای از اجزا است که به گونه ای با هم هماهنگ شده اند که نیاز نیست چیزی اضافه .. حذف و یا جایگزین  شود..

با خوندن این جمله میشه به خیلی چیزا فکر کرد.. به معنی واقعی کلمه زیبا .. اینکه وقتی این کلمه رو بکار میبریم.. یعنی واقعا اون چیز چیزی برای اضافه شدن یا جایگزین شدن نداره..

مثل خود این جمله که واقعا زیباست.. 

بنظرم  زیبا مصداقی هست برای تعریف چیزی که کامله ... حالا اون چیز کامل ممکن یک جمله باشه.. یا یک عکس.. یا یک کتاب ....

انسانهای وجود دارن که دلمون میخواد بهشون بگیم زیبا و اینکه بنظرمون زیبا و کامل جلوه میکنن.. اما بر اساس این تعریف شخصی که بنظر زیبا میاد هم نباید زیبا خطاب بشه.. چون ما شناخت کاملی از اون نداریم..( اه اه فکر کنم اصلا ربطی نداشت.. خیلی بیراهه میرم بعضی وقتا)

وقتی این جمله رو خوندم  سریعا پستی که دیشب گذاشتم یادم افتاد..( وقتی باران میبارد  من و کفشهایم...) وقتی من این پست رو مینوشتم.. احساس خیلی خوبی داشتم که ثبتش کردم .. این احساس از زیباترین احساسهای من بود.. که کامل بنظرم میرسید.. وقتی اخر پست رسیدم و اون عکس رو گذاشتم.. بنظرم اومد چیزی باید اضافه بشه . اون جمله ها رو نوشتم... یعنی واقعا به چیزی نیاز بود تا اون پستی که من از احساسم نوشتن زیبا باشه.. پس باید من به این پستم که هنوز کامل نبود بگم پست قشنگ...

و در همین حین دوستم پیامی برام فرستاد که:

شادی .... پروانه ای است که هر چه تقلا کنی نمیتوانی آن را شکار کنی.. باید آرام باشی تا روی شانه  ات بنشیند.. شانه هایت پر از پروانه

این پیام خیلی قشنگ بود...

ولی من در جوابش نوشتم..کاش بجای شادی خوشبختی رو مثال میزد ..چون شاید بشه شادی رو با چیزای دیگه ایی توصیف کرد..ولی خوشبختی رو نمشه تصاحب کرد و باید اروم باشی تا خودش وارد زندگیت بشه...

من از  دوستم خیلی تشکر کردم هم بخاطر پیامش و هم بخاطر اینکه باعث شد تا من این پست رو بنویسم

البته متذکر میشم که شاید این که من این پیام رو که شاید از نظر شما زیبا باشه  خیلی قشنگ خطاب میکنم بخاطر اینه که نوشته ایی با این مضمون رو در مورد خوشبختی خونده بودم...

اینو میگم چون حرف اقای پزشکی تو ذهنمه (هرکس جهان بینی خاص خودش رو داره) وقتی این پست رو شروع کردم دلم میخواست بگم بیایین یاد بگیریم از واژه ها درست استفاده کنیم ... واژه های زیبا رو با قشنگ گفتن حیف ...و واژه های قشنگ رو با زیبا گفتن مغرور نکنیم... 

ولی الان که به اخر پستم میرسم... بنا به حرف یکی از دوستان که میگه (هرکس جهان بینی خاص خودش رو داره) شاید چیزی رو که من زیبا خطاب میکنم هنوز برای شما قشنگه ..  هر چی باشه ما انسانیم و با نگاه های متفاوت.........

خیلی ناراحتم که هیچ وقت از مطلب هام نتیجه نمیگیرم... اینجوری میشه که مجموعه ای فکرها  هنوز شناور برام باقی میمونه..

و به عبارت دیگر..  واژه ها .. بحثها و پستهای قشنگ تو ذهن من بوجود میان..ولیزیبا نمیشن ... چون  همیشه چیزی کم دارن..

منتظر نظرات بسیار زیباتون هستم... چون شاید بتونن پستهای قشنگ رو زیبا کنن

نظرات زبیاتون رو از من دریغ نکنید